bu gün on dört şubat,
yalnızım...
tabakta,
peynirim ve şarabım,
bir de anılarım,
kadeh kaldırıyorum,
olmayan sevgilime...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




7 Ağustos sıcağının bunalttığı sıralarda gelen 14 Şubat ve kar havası serinlememize sebep oldu. İyi de oldu. Sıcaktan pişmiştik.
6 ay 1 hafta sonra yalnız kalmamanızı temenni ederim.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta