İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
gitme..
kendine kal..
şehriinde kal..
evinde,sesinde kal..
gitme...
çoğal kendine...
anlatım güzel..konu hüzünlü..
tebrikler nergis...
insan kendinde gidenlere.......omuz silkebilirse...mi mutludur.....yoksa?
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta