Ömür Sermayesi
Siyahken beyaza döndü saçların,
Gurbetten gurbete göçüp giderken.
Yıpranmış el, ayak, göz ve kasların,
Ömür denen sermayemiz biterken.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Öğüt verici, düşündürücü ve güzel bir çalışma olmuş..
Anlamlı bir şiir okudum
Gönlüne sağlık Şair
selamlar
Sayın Şeker güzel bir şiir
hatırlattı şeyler var.
Silkelenmemiz geretiğini
hatırlatıyor.
Ölüm düşüncesi, insanın dünyaya
büsbütün bağlanmasına ve âhireti
unutmasına engel olur. Ölümü hatırlayan
insan, servetini Allah'ın rızâsına uygun
yerlere harcar. Hatta bu düşünce,
parasını hiçbir yere harcamayan
cimrileri uyarır, onları kendilerine getirir.
TEBRİKLER
MUHABBETLERİMLE
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta