Zaman denen ateşte çıra gibi yanarken
Kül olup sonsuzlukta savrulursun, hayal et
Azrail kucağında ölümsüzüm sanırken
Yarım nefes uzakta gelmez sandığın ebet
Boşa geçiyor zaman, eriyor ömür mumu
Hayatın avucunda varlığından habersiz
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta