Sürgün acılar koyunu arıyor insanlar
Ceplerinde özü alınmış bir tutam aşk
Örseli baharlar ekip umudun ovalarına
Suskun bir nidayla kaygılara sarılıyorlar
Yüreğimden taşan isyanın kollarında yalnızlık
Hangi yangının külüdür seni bana özleten!
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta