Biraz beyaz, biraz pembe, biraz maviydim. Siyahı hiç sevmedim.
Sayılı günlerin ömür kelebekleriydim. Yaşamak istedikçe öldüm. Rengarenk bir dünyaydım. Tek tek yere döküldüm.
Sırça köşküm kanatlarımdı. Konduğum yer ömrüme sığmayan hayatımdı.
Yüreğim, yüreğim gibi değildi. Naz yapmayı bilmedi. Belki de yüreğim hiç olmadı. Gözlerim! Aydınlığa bakan gözlerim hep siyahtı. Bir açılıp bir kapandı.
Hayat bana küçücük, ben ona ufaçıktım. Bir içimlik su kadardım. O beni içtikçe ben ona uzaklaştım. Aydınlıkta rengarenk ölüm de hep siyahtım. Yas tuttu kanatlarım yere düşmeden havada kaldı. Siyahı ölüm sayan bir solukluk yaşantım.
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Siyahı ölüm sayan bir solukluk yaşantım.
Bir solukluk yaşantıya inat eder gibi rengarenk kelebeklerin kanatları...güzeldi
,
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta