Yavaş yavaş tükeniyor umudum
Yavaş yavaş bitiyor yaşam sevincim
Soluyor aşkınla açan gülüm
Dünyamı aydınlatan gözlerini gözlerimden ayırdığın günden beri karanlıktayım …
O dilin ne zaman söylese başka ismi inan ben kahrolmaktayım
Buna sen kıskançlık de , kapris de ,ne dersen de
Ben yaşamak için sana muhtacım …
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim Yasemin hanım ... Saygılar ...
Bir gülüşe bir ömür dizilir mi
dizilir elbet sevilen de seven kadar seviyorsa
Ne çok hüzündü şiir
Tebrikler Barut bey
Saygı ile
Değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim Yasemin hanım ... Saygılar ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta