Benim çocukluğum depremlerle başladı
Çamlıcanın taşlı,Karlık Sokağı
Park yoktu,tozlu üç metre hayadı
Hala çatlak durur,beyaz taş duvarlar
Sevgisiz,bisikletsiz başladı başladı yıllar
Hep nasihat,kavga sesi ve dırdırlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta