Kıpkızıl bir tan yeri vaktinde,
Afilli yalnızlığımdan vurulmuşum.
Bir gül ağacının misk kokan gölgesinde,
Adımı ve eşgalimi unutmuşum.
Ömür denen garip yolda,
Kimseye eğilmemiş dik durmuşum.
Dünyanın keşmekeşinden bunalınca,
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta