Tutamıyorum zamanın yelesinden,
Rüzgâr gibi soluksuzca koşuyor,
Dolu dizgin, dört nala, durmaksızın.
Geçmişin yanlışlığıyla doğruluğunu tartamadan...
Kavga dövüş mücadelem hayat sahnesinde sergilenen,
Yıkık dökük hikayenin hepten harap finali.
Suskunluk mu, dilsizlik mi?
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta