Güneşin ilk ışıklarında,
sabah ezanı okunuyor.
Taa uzaklardan...Derinlerden...
Maziyi hatırlatıyorum birden,
geçmişi düşündürüyor.
Kah çocukluğumun cami avlusu telaşları,
kah gençliğimin tabulu sevdası.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Şiiriniz güzel...tebrikler Kerra hatun
bazı çizgiler belirir ömrümüzde; :
kimi kalın, kimi ince,
kimi silik, kimi belirgince.
çizgilere takılıp kalmak,
hayattan haz almamak,
yorgun, bitkin, umutsuz,
küskün, dargın, şuursuz...
böyle gitmez, gitmemeli,
hayat candır, heyecandır,
soluk, silik devam etmemeli...
Kazım Öztürk
yüreğinize sağlık.üzülerek okudum.allah rahmet eylesin.
müzehher
bir an...
hiç yaşanmamış gibi gelip geçen yıllar...
saygılar yüreğinize...
Sabah ezanı ile uyanmalıyız aslında bizler ne kutlu bir musikidir o yürekleri namaza çağıran.Ömür ahlarla vahlarla bir şekilde geçecek vede bizler göçüp gideceğiz.Bizden öncekilerde böyle yaşayıp gitmedimi.Kalan hoş bir sada mademki bizde ona çabalayalım yeter.Saygılarımla ümüt güngör
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta