Ömür bir yaprak misali...
Kışın soğuğundan haberi yok
Tomurcuk, bahar sanar tüm dünyayı
Oysa gam gemisinde ,neşe en ağır yük
Açar da açar,
Güneş hiç gitmeyecek gibi,
Yerden göğe yükselten köküne,
Minnetini sunar gibi
Ufuktan bir esinti yayılır
Soğuk rüzgarlar vakti haber verir
Kökler taşıyamaz bu vedayı
Yemyeşil umutlar sararır
Toprağın bağrından gelen umutlar
Sarı bir vedalaşma ile ayrılır kökünden
Düşer bağrından geldiği toprağa
Yitik umutlar can olur başka bahara
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 15:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
İnsan yaratılışındaki saflığını ebediyete taşıyabilirse,insan kalabilir




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!