Ömür Dediğin…! Şiiri - Hikmet Güner

Ömür dediğin nedir ki,
Bir nefeslik yoldur aslında.
Kimi zaman bir gülüş,
Kimi zaman içte derin bir sızı.
Bazen bir tatlı bakış, bir söz, bir nefes…
Bakışır gözler, dalar da gider,
Sanki dünyada yalnızmış gibi
Başlar sessizlikle kalbin çarpıntıları.
Birleşti mi tenler, heyecan fırlar yukarı,
Tutamazsın, uçar da gider gökyüzüne.
Mavinin, güneşin arasında rüzgârla savrulur,
Kavuştu mu tenler birbirine…
Bir gülüşün yeter gönlüme, ömrüme.
Ömür dediğin rüzgâr gibi eser de geçer,
Aşkınla başlar, sensizlikle çöker.
Bir dokunuşla çoğalmak gecede, gündüzde…
Bir sen bir de ben durduk mu yürekte,
Zaman bile eğilir aşkın önünde.
Ömür dediğin bir iz bırakmaktır tende,
Ne dün kalır geride ne de yarın.
Bir gerçek var ki değişmez:
Sen varsın ya…
İşte ömür dediğin o zaman
Bir değer, bir kıymet…