Toprak damlı kerpiç bir evde açtım gözlerimi dünyaya,
Önce toprağa karıştım sonra alıştım anlımdaki yazgıya.
Küçük yaşlarda yedim feleğin acı sillesini sarsıldım bende,
Ana, baba, hısım, akraba ya da dost bir yüz yoktu çevremde.
Kuşkusuz bilirim ki yalnız doğdum ve elbette yalnız öleceğim,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta