Hani “iyi ki vardım” ben?
Bunu söylerken hangi yüzündeydin,
Hangisiyle baktın bana,
Hangisiyle beni kandırdın?
Ben seni severken
Dikenli bir bahçe büyütmüşüm meğer kendi avuçlarımın içinde,
Toprak sandığım şeyin aslında suskun bir yalnızlık olduğunu çok geç anlamışım.
Her sabah umut diye eğilip su verdiğim kökler,
İçimdeki iyi niyeti emip karanlıkta bilenmiş gizli bıçaklarmış.
Ben çiçek açacak sanmışım, renk beklemişim, koku beklemişim,
Kötü değilim
İyi olduğumu söylersem de
Yalan söylemiş olurum
Ne karanlıktayım tam,
ne de aydınlıkta.
Lanet olsun…
Seni seven kalbime
Yokluğunda bitkin düşen bedenime
Yüzünü göz kapaklarımda izlemeye devam eden gözlerime lanet olsun
Lanet olsun
Şimdi bir sigara yakıp
Uzun uzun düşünelim geçmişi
Geçmiş demişken
Limon seviyor muydum eskiden
Seviyor olsam hatırlardım
Kalbinde bir kadın varken başka bir tene
uzanmak akıldan değil,
çürümüşlükten gelir.
İnsan bazen arzuyla değil,
utancıyla sınanır
ve bu sınavda
Sarhoş Bir Kalbin Tutanağı
Nefesinde anason,
teninde aşk kokusu,
yaklaştığın her adım
aklımda usul usul çözülen bir düğüm gibi.
Kır kalemimi sayın hâkim,
Çekilsin artık ayağımın altındaki idam sehpası.
Ben bu suçu işlerken
Kimseye danışmadım,
Kalbimden başka tanığım yoktur.
Sen benim virgülümsün,
Cümlelerimin telaşına değen yumuşak bir dokunuş.
Hayat dediğim o uzun paragrafta
Nefes aldığım tek yer sensin.
Sen gidince evsiz kaldım ben
Çocukken parkta uyuduğumda
Üzerime yağan karlardan daha dondurucu yokluğun
Hiç tatmadığım bir duygunun
İçimde yer açtığını bile fark etmeden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!