Dumanı tüterken yangının külü,
Savrulur sa tozu göklerden ağar.
Umutları yıkık ecelsiz ölü,
Ardından umudun çocuğu doğar.
İnsan yüreği bu, var olmak için,
Bilinmeyen zamana yolu bu göçün.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta