Bir bir yazıyor ömrümün kalemi,
Silgisiz,satırlarla dolu bir defter,
O defter ki renksiz ve kapaksız,
O kalem ki tükenmek bilmeyen mürekkebi var,
Ya sen sevgili !
Senin kaç gün ömrün var ?
Ya ben sevgili !
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Desene şuna misafir geldik misafir gidiyoruz,Evde,yolda,işte misafiriz bu doğru ama hiç misafir perver değiller insanlar. :)
"BU DÜNYA BİR MİSAFİRHANEDİR. İNSAN İSE ONDA BİR MİSAFİRDİR AMA VAZİFESİ PEK ÇOK BİR MİSAFİRDİR. VAZİFE İSE; ŞU KISACIK FANİ HAYATLA BAKİ ALEMDEKİ CENNETLERİ VE ONLARA MAHSUS SONSUZ SAADETLERİ KAZANMAKTIR VESSELAM!
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta