Sensiz geçen günler gün degil,
Cehennem sancısı.
Şimdi görüyorum da boşu boşuna yaşamışım bir 18 yılı..
Perdeleri aralamakla geçti diğer yarısı:
Biraz toz ve yalnızlık dolu ömrün çıkmazı...
Kitapların yoldaşlığında buldum seni,
Bir İstanbul hatırası canlanır,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta