05/04/1979 - Cihanbeyli/Konya
Ömür, kısa masalların oluşturduğu küçük bir kitap
Kısacık, sanki bir dost söyleşisi ve küçük bir hitap
Anlamsız ve içi boş koşturmacalarla geçip gidiyor
Bu ömürde insan bazen perişan ve bazen ise bitap
Tren gibidir ömür, istasyondan istasyona dolaşan
Bazen saatlerce bekleyen, bazen zor yolları aşan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta