Doğa verdiklerini, bizden hep geri alır,
Hatıralardan başka elimizde ne kalır.
Derler; koruk dalında sabırla şurup olur,
Yaş haddini aşınca, şifalı sirke olur.
Öpüp de kokladığım gonca güller yok olur,
Aşık bülbül perişan, uçup gider kahrolur.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta