Ağaç olsa kururdu..
Taş olsa kum olurdu.
Toprak olsa savrulurdu..
Ama insan bu sadece hayal oluyor perde perde....
Ömrü sökülüyor ciğerine çektiği her nefeste...
Kainat bu; ağaçlar bile omuz omuza....
Birtek insan gidiyor tek başına sonsuza...
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta