Ağaç olsa kururdu..
Taş olsa kum olurdu.
Toprak olsa savrulurdu..
Ama insan bu sadece hayal oluyor perde perde....
Ömrü sökülüyor ciğerine çektiği her nefeste...
Kainat bu; ağaçlar bile omuz omuza....
Birtek insan gidiyor tek başına sonsuza...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta