Ağaç olsa kururdu..
Taş olsa kum olurdu.
Toprak olsa savrulurdu..
Ama insan bu sadece hayal oluyor perde perde....
Ömrü sökülüyor ciğerine çektiği her nefeste...
Kainat bu; ağaçlar bile omuz omuza....
Birtek insan gidiyor tek başına sonsuza...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…



