Ömrüm...
Aslında kısacık olan,
Acılarımla sündürüp esnettiğimde uzayan;
Mutlu anlarımda büzülen,
Olduğundan çabuk geçen zaman.
Belki de gözlerimden yanaklarıma süzülen,
Ya da atmadan içimde kalan ve kaldıkça kanatan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta