Ebediyet ve ezeliyetin ortasında
Sıkışmışım ve küçüğüm yok denecek kadar
Karnımı doyuruyorum zaman sofrasında
Ömür denilen şey bir lokma yiyecek kadar
Bize ödünç verilen bilinç, gitti gidecek
Taşınacak bir gün geldiği yere usulca
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta