Şu sessiz çığlığımi varmıdır duyan,
Kırık dökük hayallerimle gel gitlerdeyim.
Bir değil bin özlem var içimde yanan,
Artık son baharın son demindeyim.
Yaralı anılarım bakıyor gözlerime,
Nefesimin solgun yüzü yük oldu dizlerime,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta