Ömrümüzün pınarı sel hızıyla akıyor
Sevdamız sa durmadan içimize yakıyor
Görmez misin sevdiğim bunca külfete rağmen
Aylı güneşli günler hala bize bakıyor
Gerçek o ki gül yüzlüm yaprak açmaz solunca
Hangi bardak taşmaz ki ağzına dek dolunca
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta