Savaş ıslıkları dolanıyor, deliyor çelik duvarları
Ve ben küçücükken öğrendim ölümü
Bir an ömrümce sürdü ölümüm
Kalkan gibi sözler, savuruyor beni sevdamı
Ve ben daha yeşermemişken öğrendim acı çekmeyi
Bir an ömrümce sürdü acı çekişim
Büyük bir kale vardı hikayemizde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta