Ruh mu Gönül mü Yoksa akıl mı Sevdanın yeri?
Ya biriyle bile çelişmez Yerini bulamam, Ya hepsinde sen varsın Ben, ben olamam.
Soramam ki Dilsiz eyleyen sevdanın Olur mu hiç dili. Varlığımı kanıtlamaya yetmez Aynalar gelmez kâfi. Ki, ancak inanırım Gözlerinde görürsem kendimi Bana ispat da, inanç da, hayat da sensin Gel artık Ömrümün en tatlı emeli
1137… Oysa gelen; bir sesti. Hayır, yalnızca ses değil; Umuttu, ışıktı, ateşti…
1137… Ses, kulağıma ve kalbime işledi; Öylesine güzeldi.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta