Ruh mu Gönül mü Yoksa akıl mı Sevdanın yeri?
Ya biriyle bile çelişmez Yerini bulamam, Ya hepsinde sen varsın Ben, ben olamam.
Soramam ki Dilsiz eyleyen sevdanın Olur mu hiç dili. Varlığımı kanıtlamaya yetmez Aynalar gelmez kâfi. Ki, ancak inanırım Gözlerinde görürsem kendimi Bana ispat da, inanç da, hayat da sensin Gel artık Ömrümün en tatlı emeli
1137… Oysa gelen; bir sesti. Hayır, yalnızca ses değil; Umuttu, ışıktı, ateşti…
1137… Ses, kulağıma ve kalbime işledi; Öylesine güzeldi.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta