Ömrüm takvim
düşerken her gün bir yaprak
siğaram limanım dertlerim yol arkadaşım
ne fırtınalar ne kasırgalar
nede dolu dizgin yağan yağmurlar
dinmedi bende dinmezde
eğmedim boynumu karakışlara
açtırmasada baharda gül dallarımı
bulumasamda sığınacak limanları
siğaram limanım dertlerim yol arkadaşım
düşerken ömrümden her gün bir yaprak
tutundugum inadına dallarından umutlarım
biliyorum bir gün dinecek fırtına
yağmur yüklü karabulutlar açılacak
güneşe bırakacak yerini
yaşatacak bana baharı
ilk ve sonbaharım olsada
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta