Ömrüm,
Seni acaba yarın görebilecek miyim ile,
Seni gördüğümde ne diyeceğimi düşünmekle geçti,
Her biri birer kaldırım taşı gibi dizilmiş tekdüze kelimeler,
Ve ne yapacağını bilmez, utangaç titreyişlerle geçti tüm ömrüm.
Biliyor musun, ben heyecanlandığımda hep bir şey eksik söylerim,
Ve bu da hep “seni seviyorum” olmuştur senin karşında,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
