Ömrüm seninle geçsin; sabahın sessizliğinde adını fısıldayarak uyanayım, akşamın yorgunluğunu omzunda bırakayım. Zaman bize dokunsun ama eksiltmesin, yaş aldıkça çoğalalım. Aynı çaya düşen iki şeker gibi eriyelim; tat kalsın, iz kalsın, biz kalalım. Birlikte susmayı öğrenelim, kelimeler yetmediğinde gözlerin konuşsun. Fırtına çıktığında elini bırakmayayım, güneş doğduğunda sevincini ilk ben göreyim. Ömrüm seninle geçsin; acele etmeden, korkmadan, yarım kalmadan.
Asaf Eren TürkoğluKayıt Tarihi : 30.1.2026 18:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!