Ömrüm Senin olsun Şiiri - Veysel Sari

Bazı akşamlar vardır;
İnsanın göğsüne bir yumru oturur,
Ne yutkunabilirsin ne de anlatabilirsin.
İşte öyle zamanlarda insan sığınacak bir liman,
Başını yaslayacak bir omuz arar.
Ben o limanı senin kalbinde buldum.

Hani derler ya,
Gönül kimi severse aşk onda güzeldir diye...
Benim aşkım da sende güzelleşti,
Seninle bir mana buldu.
Şimdi dinle beni;
Bu sana bir şiir değil,
Bu sana bir ruhun teslimiyetidir...

Ömrüm senin olsun yar...
Sana gelen bütün dertler önce bana uğrasın,
Senin canını yakan ne varsa benim bağrımı dağlasın.
Ben seninle sadece gülmeye değil;
Seninle ağlamaya, seninle yorulmaya, seninle yaşlanmaya geldim.
İnsan bir kere severmiş derler ya, yalan...
Ben seni her sabah yeniden,
Her gece başka bir sevdayla seviyorum.
Senin bir damla gözyaşın için ben bu şehri ateşe de veririm,
o yangının tam ortasında senin için gül de açarım.
Çünkü sevmek, sadece güzel günlerde el ele tutuşmak değildir;
Sevmek, karanlıkta birbirine fener olmak, fırtınada birbirine siper olmaktır.

Hani Kıvırcık Ali o yanık sesiyle "Al ömrümü" diyor ya...
İşte o an dünya duruyor benim için.
Al diyorum içimden, al neyim varsa;
Gençliğim, umudum, nefesim... Hepsi senin olsun.
Sen yeter ki yorulma,
Sen yeter ki o güzel gönlünü karartma.
Ben senin karanlığına yıldız olmaya geldim.
Sen geceye her baktığında ben parlarım,
Sen gülümsedikçe ben kainatı aydınlatırım.
Varsın zaman acımasız olsun,
Varsın yollarımıza setler çekilsin;
Senin kalbindeki ateş,
Benim buz tutmuş dünyamı bile bir ömür ısıtmaya yeter.

Şimdi ellerini koy kalbinin üstüne...
Orada atan her atışta benim adım geçsin.
Çünkü ben kendimden vazgeçip sende buldum kendimi.
Seninle başladığım bu yolun sonu nereye varırsa varsın;
ister uçurum olsun, ister gül bahçesi...
Ben seninle o yolu yürümeye değil,
O yolda seninle kaybolmaya hazırım.

Yorulursan yaslan bana,
Dünya sussun biz konuşalım.
Ağlarsan silerim yaşını,
Kainat ağlasın biz gülelim.

Sözüm mühür olsun;
Takvimler dökülse de,
Zaman kendi içinde çürüse de;
Ben senin hikayende bir sayfa değil,
O kalemi tutan el olmaya geldim.

Ömrüm senin olsun yar; bir emanet gibi değil, sana ait bir hakikat gibi...