Ömrüm Senin olsun Şiiri - Veysel Sari

Bazı akşamlar çöker, ağır bir sis gibi,
Göğsünde bir yumru, dilsiz bir yas gibi...
İnsan sığınacak huzurlu bir liman,
Yaslanacak bir omuz arar o an.

Ben o limanı kalbinde, huzuru sinende buldum,
Sanki seninle yeniden doğdum, seninle oldum.
"Gönül kimi severse aşk onda güzel" derler,
Seninle anlam buldu, solan o tüm renkler.

Bu bir şiir değil, bir ruhun teslimiyetidir,
Varlığımın varlığına en sadık niyetidir.

Ömrüm senin olsun yar, canın canıma değsin,
Dertlerin önce bana, sonra bağrıma gelsin.
Ben seninle sadece gülmeye gelmedim,
Ağlamaya, solmaya, yaşlanmaya geldim.

"Bir kere sevilir" diyenler hep yanılır,
Aşk her sabah seninle yeniden canlanır.
Bir damla yaşın için dünyayı kor eylerim,
O yangının içinde sana güller derlerim.

Sevmek; güneşli yollarda el ele gezmek değil,
Karanlıkta fener, fırtınada siper olmak değil;
Sevmek; her zorlukta seninle bir ömür boyu erimek,

Kıvırcık Ali misali, "Al ömrümü" diyebilmek.
Al neyim varsa; gençliğim, nefesim sana kurban,
Seninle her çile kutsal, seninle her yer vatan.

Şimdi elini koy kalbine, dinle o vuruşu,
Orada yankılansın aşkın en asil duruşu.
İster uçurum olsun sonu, ister gül bahçesi,
Seninle güzeldir ölümün bile sesi.

Takvimler dökülse de, zaman bir gün çürüse,
Adın mührüm kalır, ruhun ruhumda yürüse...
Ömrüm senin olsun yar; bir emanet gibi değil,
Ezeli ve ebedi bir hakikat gibi...