Ömrüm Şiiri - Şenol Mersin

ÖMRÜM

Daha dün gibiydi yeni yetişen,
Bir filiz olmadan soldu şu ömrüm,
Fidan diye gözler umut beklerken,
Açmadan sararıp soldu şu ömrüm.

Kırk yerden yaralı yazarım bir bir,
Yüreğim bin parça mevlam şahittir, Tekliyor sol yanım nasıl dirilir,
Bilmeden sararıp soldu şu ömrüm.

Yar diye koynuma aldım çileyi,
Yerden yere vurdu yaktı sineyi,
Vuruldum elinden neydi sebebi,
Sormadan sararıp soldu şu ömrüm.

Dert doldu çiğerim her nefesimde,
Izdırap kol gezdi hergün ensemde,
Felekten gelene sabır etsemde,
Kırmadan sararıp soldu şu ömrüm.

Sır gibi kaderin cilvesi nazı,
Gem diye dizime vurdular bazı,
Ruhumda geçmişten ince bir sızı,
Sezmeden sararıp soldu şu ömrüm.

Tükendim aldığım şu nefes yalan,
Yaşadığım yalan öldüğüm yalan,
Can dersin yalan düşman da yalan,
Murada ermeden soldu şu ömrüm.

Şenol diyorlar bana ezelden beri,
Gönlüm olmuş deli kalbim serseri,
Anadan doğduğum ilk günden beri,
Tebessüm etmeden soldu şu ömrüm.

Şenol Mersin
18/06/2025