Umutsuz bir umutla bomboş hayalle,
Bu sonsuz alemde eriyen şu ömrüm.
Bir kırık sazla bir kopuk telle,
Kendine bir beste arayan şu ömrüm.
Rotası belirsiz bir gemiye binmiş,
Aşktan yoksun sevgi ateşi sönmüş,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta