O güz yaprakları bir bir düşerken
Oradan oraya savrulmuş ömrüm
Hayalin peşinden böyle koşarken
Mecali kalmamış yorulmuş ömrüm
Zaman bir su gibi gider diyoruz
Giden zaman değil biz gidiyoruz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta