(Şairin Yalnızlığı)
Yıkasın güneşi havada rüzgârın sesi
Dağların yol verdiği ırmaklar çağlasın
Doruklara ulaşmış yorulmuş nefesi
Dinlendirmeyi bilmeyen kucaklar ağlasın
Ne yer peşinde, ne yâr peşinde geçti ömrüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta