Üşümüş bir ayrılığın
Turkuaz hasretini getirdim sana
Avlusu terk edilmiş dağ evleri gibi
Ürkek ceylan sekmelerine benzeyen
Ayak sesine tetik papatya cesaretimi bir de
Kaç müebbedden döndü aklım
Kaç sürgünde kaç kurşuna dizilmiş kalbim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta