Dokuz aylık yoldan mihmanım geldi
Ben ceylenım dedim eşim pınarım dedi
Birleştirdik ceylan pınar oluverdi
Sevinçle neşeye karıştı ömrüm
Yetmedi paramız beze fistana
Yol göründü bana arab istana
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta