Dünya düzeni bu;
Çiçek açtığın ağaçtan kopacaksın elbet
Kopmalısın da yoksa nasıl tek nasıl hür olacaksın..
İşte asıl hayat bundan sonra başlıyor..
Bir eş olmalı ruhuna..
Ama öyle iş olsun diye değil
EŞ olsun diye..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta