Dünya düzeni bu;
Çiçek açtığın ağaçtan kopacaksın elbet
Kopmalısın da yoksa nasıl tek nasıl hür olacaksın..
İşte asıl hayat bundan sonra başlıyor..
Bir eş olmalı ruhuna..
Ama öyle iş olsun diye değil
EŞ olsun diye..
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta