Seni harnuba, mesir macununa, Medine hurmasına,
Seni dünya nimetine değişir miyim dostum, asla!
Bazen, esfel-i safilini hak ettiği kadar var insanoğlu,
İmanımı sorgulayan sen değilsen kim? Dostum yapma!
Bana günah değil mi, ya sana; ya domuza, ya maymuna?
Ata günah değil mi, eşeğe, serçeye, ite günah değil mi?
Bebeğe, çocuğa, safa, tüyü bitmemişe; süte günah değil mi?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta