İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ömer Yıldız
Birgün ölürsem bu kalaba şehirde...
yalnızlık,kefenim
umutsuzluğum,mezar olsun bana
ya da aç köpekler yesin cesedimi,
kargalar oysun gözlerimi,
haşerelere,yuva olsun kokuşmuş bedenim.
yas tutsun arkamdan,umutlarım
ağıt yaksın kimsesizliğime,kaderim
ya da davullar zurnalar çalsın ardımdan.
Ama melekler gözyaşı döksün çürümüş bedenime
''''kalabalıkta yalnızdı''diye
----
dünyada tüm insanlar yalnız doğar yapayalnız ölürler
bu duyguları zaman zaman duymayan yok bence
kalabalıklar içinde yapayalnız insanlarız
tam puanla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta