Aşkın Penceresi
Her akşam penceremde seni beklerdim.
Sen gelince odanda güller açardı.
Biz, aşk mahkûmuna demir parmaklıklar, duvarlar örerken,
ben seninle alev alev kor olurdum.
AŞK
Sen sevdasın,sen yürekte üç hece
Sen bir alev,Sen gönülde bilmece
Sana derler bu bilmece sır imiş
Erenlere sordum,adı aşk imiş.
aşlama
Köyde sanki muhtar oydu,
Ağa oydu, paşa oydu,
Çok geçmedi karnı doydu,
Gözü döndü be civanım.
ASYA
Sen gittin gideli her yanım ısız
Buralardan bende gidiyom Asya
Gönlüm hüzün mevsimler sensiz
Bu bahar çiçekler açmıyor Asya
ATAMIZI ADAM GİBİ SEVELİM
Hani sen onu çok seviyordun,
İlkelerine sahip çıkıyordun,
İnkılaplarına bağlıydım diyordun,
Devrimlerine göğüs geriyordun.
ARKADAŞIN NEYSE
Dost dediğin sırdaştandır ön olur
Zor bölükte yol gösterip yön olur
İyi günde değil darda yanında durur
ARKAMDAN VURDULAR BENİ
Kestim kavun, kelek çıktı,
Arkadaşım hıyar çıktı,
Dost bildiğim düşman çıktı,
Arkamdan vurdular beni.
ARLANMAZ OLDUK!
El ele vererek, imece yaptık
Allah ın emrin den, Sünnet ten saptık
Bereket eksildi, bak, hapı yuttuk
Akıl nimetini, kullanmaz olduk
KARAGÖL
Arpalar bozarmış, ekinler yeşil
Zirai çifçilik, yapıyor nesil
Malı bölüşürken çıkmasın fasıl
Adaleti elden koyma karagöl.
ARUZ DENEMESİ
(mef’ûlü / mefâilü / mefâilü / fe’ûlün)
Tarihler içinden uyanmış o şân,
Fatihçe coşar yine ruh-u cihân,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!