Bir Ömer Sürmeli geçti bu dünyadan,
Herkes saygı gösterirdi istisnasız.
Kimin "Ömer Ağa"sıydı,
Kiminin "Ömer abisi".
Emektar beyaz torosuyla
Dolaşırdı bütün mahalleyi.
Herkese tatlı tatlı sataşır,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta