Bir Ömer Sürmeli geçti bu dünyadan,
Herkes saygı gösterirdi istisnasız.
Kimin "Ömer Ağa"sıydı,
Kiminin "Ömer abisi".
Emektar beyaz torosuyla
Dolaşırdı bütün mahalleyi.
Herkese tatlı tatlı sataşır,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta