Ömer Şaşı Şiirleri - Şair Ömer Şaşı

Ah ettim gönlüme yaşlandın diye
Baht denen yazgıya isyan ederim
Küsmüş bu talihim dönmez geriye
Beklemek ne çare çeker giderim...

Göçebe gibiyim durmaz gezerim

Bir hüzün çöker akşam olanda
Yürek gariptir yar geç kalanda
Azrail acımadan canım alanda
Son sözüm seni seviyorum yar...
Seninle birlikte ölüyorum yar......

Hastayım sarıl bana
Sensiz geçmiyor gece
Yıldızlar darıldı hala
İsmin dilimde hece..

Bir daha ayrılamaz

Ben şiirlerimle ağlar
Gene şiirlerimle gülerim.
İstersem zemheri olur
Kar yağar yollar kapanır
İstersem ayazda gül açarım.
Keyfe keder yaşarım

Dünyaya gözlerimi açtığımda
Anacığımın sıcacık döşünde uyandım.
Zaman hızlı da geçse hep sıcak oldu
Büyüdüm.....
.......................
...........

Umutlarım yeşeriyor burada
Serviye sarılmış sarmaşık misali
Sağlam ve sıcacık bir yuva
Dallar arasında salıncak kurulmuş
Yağmur inceden suluyor gövdemi
Yapraklarımdan besleniyorum..

Bu şehrin mevcutları arasında sayma beni
Bedenim bu şehirde olsa da ruhum yabani
Kimi zaman çölde,çoğu kırda, dağlarda yani
Bedenimi almışlar, kimliğim bu şehirli hani...

Ruhumun gem vuramadığım istekleri uçarı

Yazmak lazım, söylenmek lazım
Hatıraları saklamak lazım gene
Aklıma geliyor yağmurlu geceler
Anmak lazım yeri geldiğince.......

Yazmak lazım sevginin güzelliğini

Dönülmez bir derde düştüm güzelim
İçim yanar ben yanarım sen yanma
Böyle değil idi benim ahval ezelim
Sinem yanar dilim yanar sen yanma!

Güneş doğar erkenden,aydınlanır pencerem
Ağaçların hışırtısı ne güzeldi sevdiğim
Sen gidince kurudu, akmıyor artık derem
Göğsüne yaslanışım çok özeldi sevdiğim...

İnsan olan seviyor taştan topraktan olsa