Ömer Işık 2 Şiirleri - Şair Ömer Işık 2

Mona Lisa’ya çok gizem yüklenmiş,
Belki hayattayken kıymeti yokmuş,
Sanki onu çizen övülüyormuş,
Mona neden arka planda, kalmış.

Kaderime doğru meçhul bir yürüyüşteyim,
Düşman nefsimle, uzunca bir yürüyüşteyim,
Gizli günahlarımla hep hesaplaşmaktayım,
Cana feda gönlüm bir nazar bekler, umutla.

Yansın gönül evim, bana daim hiçlik gerek,

Yalan hayat çekiyor, sanki serap rüyaya,
Gel geç heves bitmiyor, sevda kanar dünyaya,
Yaş baş hiç dinlemiyor, nefis muhtaç mayaya,
Can nefsi bırakmıyor, peşinden düş hayaya.

Dörtyüz yıldır Suriye’de mutlu yaşamıştık,
Adaletle, barış ve umutlu yaşamıştık,
Hain Fransızlar nifak tohumu atınca ,
Sınırdan ayrılığı umutlu yaşamıştık.

Onun kapısı sevenlerine açık daim,
Adabı bilenlere hep kapı açık daim,
Fakat hala gafletteyim, huzura yok yüzüm,
Elim boş, aciz, mahcubum, huzura yok yüzüm.

İkinci Murat, Hacı Bayram Veli'ye döndü,
Dua ediniz Pirim, İstanbul’un fethine.
Bayram Veli’ye Mehmet, beşikte göründü,
Nasiptir Mehmet’e, ona zafer büründü.

YA RÂBBİ BENİ YENİDEN YARAT
Fani dünyaya insan olarak gelmişem,
Günahsız sabi idim, ağlayarak geldim.
Herkes sevinirken ben halime ağlarım,
Darlıktan geldim, şu meşakkatli dünyaya.

YUSUF U ZÜLEYHA;TAKVA, AŞK
Yusuf müjdeyle çileyle doğdu,
On bir kardeşin en küçüğüydü.
O aslında bir Peygamber idi,
Ama onu kardeşleri kıskandı.
-----