Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Şimdi ne yapsam, ağlasam mı? şiir çıkar mı içimden, yoksa ölsem mi? Hem en kolay olan o galiba, çünkü hayat dediğin nedir ki, belki yalnış bir hürriyet..! ve ölüm dediğin nedir ki, yükseklik arayan bir sarhoşluksa eğer...
…………………....belki deli gönlüm, anlayamadı seni:
beklerken hayalini daha yaşanmamış bir aşk vakti…
oysa;
sendin! tüm sözcükleri unutup kendim dediğim
sendin! belki yaşarım di ...
