Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Steven Segal’in çok sert filmlerinden birini seyrettim geçen akşam.
Gerçi sert olmayan bir tek filmini bile görmedim, ama!
lafın gelişi işte...

Nasıl da doğruluğun geri dönüşü olmayan sertliğinin senfonisinde
çatır-çatır kol, bacak kırarak ilerliyordu kitleler arasında;

Şükür'ü varolan herşey adına
herkes adına zikredersen;
herkese yarar.
sana yarar, ailene yarar,
taşa-toprağa, akan temiz-pis sulara,
haberinin bile olmadığı gezegenlere

Coşkuyla aydınlık akan nehrin suları önüne durma!
Çarptıkça sana sular
izler oluşur
sesler yükselir etrafa
ve senin durağanlığını
bozgunculuğunu

Kozmik bir bilgiydi
doğru veya yanlış;
sorumluluğu verenindir.
Ben okudum; zevkimi, dersimi aldım.
söyleyen her kimse, uzaktan bütünleştim.

ittir!
lütfen!
sakın durma
yılma!
ittir!

Çok mu önemli yani
bin türlü endişeniz,
iş ilişkileriniz,
entrikalarınız,
rolleriniz...

çoğu gider bu işi
en temiz, en sade, en sessiz yerde yapar.

bense bu kez
tersine
iş yeri WC'sinde yaptım.

Ne yap yap
ama ne yap yap;
sakın moralinin tümünü,
hayatının rotasını,
sana yukarıdan vuran ışıkları
doğrudan işine-gücüne

Bayan bir kankim rahatsız oldu
bazı şiirlerimde
bazı öğelerin tekrarı var diye…

”Buna şairin kendini tekrarlaması denir” dedi.

Bu güzel lafı ilk
bir iş arkadaşımdan öğrenmiştim.

Ne güzel de kondurmuştu lafı yerine!

Evet!