Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kahramanmaraş’ın Afşin İlçesinin Çobanbeyli beldesinde Kasım ayında Anamın Ana diliyle söylediği gibi (Zarar Ayında) Doğmuşum.Yedi çocuklu bir ailenin baştan ikincisiyim.Ama her şeyde ilk bendim Yani hayta bir Çocuktum Haytanın biriydim ben, Ama sevgilere ihanet etmedim, belki Zamansız açan tomurcuktum Ve hayta yaramaz bir çocuktum Belki zamansız doğdum Zamansız sevdim belki Ah o zamanlar bir bilseydim Neyse ….. Her şeyde ilk bendim Ama babamın ilk çocuğu değildim ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!