ellerim titriyor,gözlerim kan çanağı...
yürüyorum sessiz,
gözyaşlarım kaldırımlara süzülüyor.
vakit kaybedilecek vakit değil.
sana geliyorum sevgili!
ayrılığının bile kölesi olduğum sevgili...ölüyorum...ölüyorum...
sustukça artıyor içimde hasretin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta